Could Mountain (2003) - OCR fps 23.976, runtime 2:34:25
"คุณอินแมนที่รัก "
"ฉันเคยนับคืนวัน... "
"แล้วก็หันมานับเดือน "
"ตอนนี้ฉันเลิกนับทุกสิ่ง... "
"หวังเพียงแต่ให้คุณกลับมา "
"ด้วยใจ ไหวหวั่นว่า หลายปีที่จากกัน... "
"สงครามอันเลวร้ายนี้.. "
"จะเปลี่ยนเราจนไม่อาจหวนคืน "
โคลด์เมาท์เท่น วิบากรักสมรภูมิรบ
สงครามกลางเมืองใกล้ยุติ
กองทัพฝ่ายเหนือตีฝ่าแนวป้องกันฝ่ายใต้
ปีเตอร์สเบิร์ก เวอร์จิเนีย ก.ค. 1864
ฝ่ายใต้เตรียมรับการบุกโจมตี
ไอ้หนูนี่มาจากอลาบาม่า
- ไกลบ้านโข - ขอบคุณ
หวังว่าพวกแยงกี้รุก
- นั่นทรัมเปตของฉัน - นั่น
ลูกของโม โอ๊คลีย์
ละอ่อนยังงี้จะรบไหวเหรอ
- สวัสดีครับ - สวัสดี พ่อหนุ่ม
บู๊ทกับแจ๊กเก็ต...มีรึยัง
นี่...เอามั้ย ขอบคุณ
คู่นี้ 400 ไมล์กลับโคลด์ เมาน์เท่นไหว
"ฉันนึกถึงอดีตระหว่างเรา แล้วอยากกลับไปแก้ไข "
"ความเฟอะฟะของตัวเอง... "
"ความในใจที่ไม่ได้เอ่ย "
เอาละ พอแล้ว
ดินปืนระดับนี้เจาะฟ้าเป็นรูโบ๋ได้
ใช่ ต้องทักทายแบบแยงกี้
หนังสือนั่นเปื่อยหมดแล้ว
เหมือนพวกเรา...กรำศึกจนกรอบ
โอ๊คลีย์...ไม่ต้องห่วงน่ะ
ไม่ต้องห่วงน่ะ พวกแยงกี้ยังไม่ถึงเวลา
เปิดร้าน
ปิดอุโมงค์ได้
เฮ้ มาได้ไง...เฮ้ย
- อาหารเช้าว่ะ - ของฉันเว้ย...บุชเชอร์
- เฮ้ย - ฉันเห็นก่อน
กระต่ายข้าใครอย่าแตะ
บอกว่าของฉัน
คุณพระช่วย!
"ตอนที่ฉันกับพ่อมาถึงโคลด์ เมาน์เท่น... "
"ฉันประหม่า ไมู่ร้จะวางตัวยังไง "
"แต่ดีใจที่ได้หลุดออกมาจากชารล์สตั์น "
โคลด์ เมาน์เท่น นอร์ธแคโรไลน่า 3 ปีก่อน
"จากเมืองแห่งทาส ชุดชั้นในรัดรูป และฝ้าย "
พวกนายคิดจะไปสู้เพื่อใคร
- ฝ่ายใต้มั้ง - หัวตะปูนี่ไงไอ้พวกฝ่ายเหนือ
- เออว่ะ - ค้อนในมือฉัน...ทุบกะโหลกแยงกี้
ข่าวล่าสุด ฝ่ายใต้ยังเป็นต่อ
เหลือเชื่อว่านายปลื้ม ลินคอล์น...เจ.ที.
สร้างโบสถ์เสร็จฉันจะไปฆ่าแยงกี้
น่าเชื่อตายละ
ไปช่วยทาสของคนรวยก็เท่านั้น
- ท่านสาธุคุณมาแล้ว - ขอบใจเบ็น
ช่วยดูลูกสาวฉันหน่อย
- พระเจ้าเมตตาเรา...ดูหมวกนั่น - อะไรอยู่ใต้หมวกล่ะ
โอ๊คลีย์ ส่งค้อนมา
- สาวผู้ดีชาวใต้ - คุณสแวงเกอร์
สวัสดี
สวัสดีครับท่าน
เอสโค จำลูกสาวฉันได้มั้ย...เอด้า
- คุณมอนโร - สวัสดีค่ะ
สวัสดีทุกคน ทำงานเร็ว
- คุณสแวงเกอร์ คุณแคสเซิ่ลเรย์ - สวัสดีค่ะท่าน
โทษนะ
ถ้าเป็นที่ชาร์ลส์ตัน... สมาชิกโบสถ์คงอึดอัดกับขนาดหน้าต่าง
นี่โบสถ์ใหญ่แล้วนะ
คุณมอนโร ฉันเห็นใจจัง
โคลด์ เมาน์เท่นคงเหมือนสุดขอบโลก
ไม่เลยค่ะ ที่นี่สวยมาก
คุณมาดับรัศมีเราจริงๆ
ผู้ชายที่นี่ไม่รู้ว่านางในฝันเป็นยังไง จนคุณมาถึง
คงไม่หรอกค่ะ
รับรองว่า ถ้าคุณออกปากกับพวกบื้อนี่
ที่รกๆของฉันจะเตียนโล่งทันที
- ทุกคนเลยเหรอคะ - ไม่
เฉพาะคนนั้น...ที่อยู่บนจันทัน
ปกติเขาไม่ใช่คนขี้เล่น
เขาบอกว่าอยากรู้จักคุณ ตั้งแต่วันแรกที่คุณมา
- อยากถางไร่ให้โล่งใช่มั้ยคะ - ใช่เลย
สวัสดีค่ะ
ฉันเอด้า มอนโร
อินแมน
ดับเบิ้ลยู.พี.อินแมน
พูดซ้ำๆคงไม่ช่วยให้มันฟังดูดีขึ้น
ใครๆเรียกผมว่า อินแมน
เฮ้ย อินแมนพูดเป็นด้วยว่ะ
มารับน้ำไซเดอร์สิ
เพื่อนๆจะได้เลิกจ้องซะที
อินแมน
- อย่าอิจฉานะเฟ้ย - ถ้าฉันได้ควงเธอไปบิช็อปครีก
ขอบคุณ
คุณทำงานอะไร
ช่างไม้
ล่าสัตว์
แต่ส่วนใหญ่เป็นช่างไม้
ถางไร่ได้มั้ยคะ
หักร้างถางพงผมทำได้
มีอะไรอยากบอกฉันเป็นพิเศษมั้ย
นึกไม่ออก
ตอนนี้แค่...ขอบคุณสำหรับไซเดอร์
ถอย...ถอยก่อน
- ถอย - พวกมันเดินเข้ามาตกหลุม
รุมอัดเลย
ส่งแยงกี้ไปลงนรกซะ
ลากไป
หันไปทางโน้น ไปเอาปืนมาอีก
โง่บรรลัย...ขุดหลุมให้ตัวเองชัดๆ
มันเสร็จเราแล้ว
ไม่นานหรอก
ยิงไก่งวง
อะไรนะ
ไก่งวงวิ่งหนีลงหลุม..
ก็นรกแตก
โอ๊คลีย์!
อินแมน! ช่วยหน่อย
อินแมน! ไม่เป็นไรแล้ว
ผมได้แล้ว
ผมจัดการไป 2-3 ราย เห็นมั้ย
ฉันเห็นแล้ว
ผมจะตายมั้ย
พ่อแม่นายจะภูมิใจในตัวนายมาก
เขาจะเล่นตามคำขอของนาย
เอา "โบนาปาร์ตถอยทัพ" มั้ย ฉันเล่นได้
ไม่ ขอหวานๆแบบว่า
มีสาวรอผมกลับ
นายได้ยินแล้วนี่
ฉันเล่นได้ไม่กี่เพลง
หรือเดินไปบิช็อปครีก
รู้สึกหิวน้ำเหลือทน
แล้วได้เจอน้ำใสไหลเย็น
ฉันไม่รู้ว่านั่นเพลงอะไร
ผมไปถึงโคลด์ เมาน์เท่นก่อนคุณ
อรุณสวัสดิ์ แซลลี่
นี่เครื่องเสียงชั้นดีเชียวนะ
เปียโนของฉัน...
ฉันคิดถึงคุณ ขอบคุณ
อินแมนมาทำงานใช้หนี้ฉันแล้ว
ตายจริง
ต่อไป
เขาไม่ยอมพูดอะไรเลย
แค่นี้เขาก็ปลื้มจะแย่แล้ว
จริงเหรอ
หนุ่มๆที่ชาร์ลส์ตันไม่เป็นแบบนี้
หนุ่มๆเหรอ
ไม่รู้สิ
ถ้าสนใจก็ไปทักเขาหน่อยซี
ฉันไปต่อดีกว่า
ไปเลย เร็วเข้า
ช้า...ช้านิด ไปเรื่อยๆ
เฮ้ย หยุดๆ
ลูกสาวผม เอด้า...
ผู้เสียสละเพื่องานการกุศลของผม
ตลอดมา
เพื่อนทั้งหลาย
เราสองพ่อลูกดีใจ... และขอถือโอกาสในคืนนี้กล่าว
ขอบคุณจากใจ... สำหรับการต้อนรับอันอบอุ่น
และที่สำคัญ...สำหรับโบสถ์หลังใหม่
และ...
ขอบคุณ ขอพระเจ้าคุ้มครอง
บ้านของเราจะต้อนรับ
ทุกคน ทุกเวลา
ยินดีต้อนรับ
เอสโค
ผู้ชายคนนั้นช่วยสร้างโบสถ์ด้วยรึเปล่า
นั่นรึ...นั่นมันทีค
ตระกูลเขาเคยครอบครองทุกอย่างที่นี่
ฟาร์มผม ฟาร์มท่าน.. ของปู่เขาทั้งนั้น
ทีคอยากได้ที่ตรงนี้ แต่ท่านได้ไป
เขามาดมกลิ่นหาช่องทางน่ะ
ที่นี่ไม่มีช่องทาง มีแต่งานฉลองโบสถ์
ถือเป็นงานมงคลในยามยาก
- คุณมอนโร - ขอบคุณค่ะ
พอสำหรับการทะเลาะ
คุณไม่คิดจะเข้าไปรึไง
ตัวผมเปียกโชกยังงี้
ข้างในมีไฟให้ผิง
ผมไม่เป็นไร
เจอทีไร คุณถือถาดทุกที
ฉันจะเอารูทเบียร์ไปให้พวกนิโกร
มีคนบอกว่าคุณสมัครไปรบ ใช่มั้ยคะ
มีศึกเราก็ต้องสู้
คุณมีรูปรึยัง
อะไรนะ
รูปถ่าย...ถือปืนวางมาดอาจหาญ
นี่คุณเยาะเย้ยผม
ฉันไม่รู้จักคุณซักนิด
ผมพูดผิดเอง
ถ้ายืนเฉยๆไม่ต้องพูดแล้วดีก็คง...
มันดีอยู่แล้ว
ดูนั่น
ดูฟ้าซี
สีอะไรน่ะ
เหยี่ยวบินไปทิศไหน
เวลาที่ตื่น...
แล้วรู้สึกแปล๊บๆเพราะนึกถึงใครบางคน
คุณเรียกความรู้สึกนั้นว่าอะไร
ผมยกไปให้ดีกว่า
ไหนๆก็เปียกแล้ว
"ถ้าคุณตายแล้วฉันไม่ได้เห็นหน้าคุณอีก "
"คุณว่าแค่ปีสองปี ฉันก็คงลืมกระทั่งชื่อคุณ"
"อินแมน.."
" นี่ 3 ปีกว่าแล้ว "
"ฉันยังจำชื่อคุณได้ "
ทหาร
ไม่ต้องลุก
ฉันได้รับรายงานเรื่องพวกนาย
ชาวโคลด์เมาน์เท่นได้สร้างวีรกรรมอีกครั้ง
รอบค่ายเรายังมีแยงกี้ที่รอดตายซุ่มอยู่
ขืนปล่อยไว้พรุ่งนี้เช้าเราจะโดนมันเก็บ
อ้อมไปโน่น
- มันยิงจากทางไหน - มันยิงจากทางไหน /ทางโน้น
มากันกี่คน / ราว 5 คน
ในดงไม้
เสร็จเรา
รีบไปเลย บุชเชอร์เสร็จไปหนึ่ง
ทิ้งศพไว้นี่ เขาตายแล้ว ไปเลย
เร็ว...
วิ่ง
หยุดยิง!
ใต้ต้นไม้
นี่เรา...พวกเดียวกัน
บอกว่าหยุดยิง
ปล่อยเขา...รีบหลบก่อน
ถือว่าโชคดี
นกเข้ามา อินแมนจัดการได้
ขอโทษที่ทำให้ต้องรอ... เดี๋ยวเธอออกมา
ถ้าเพียง 2-3 วินาที
- คุณอินแมน - ท่านสาธุคุณ
- มีอะไรให้ช่วย - ผมมีโน้ตดนตรี
ของพ่อ เก็บไว้ก็ใช้ไม่เป็น
ขอบคุณค่ะ
- เข้ามาสิ - ผมไปเลยดีกว่า
คุณอินแมนชอบอยู่นอกบ้านค่ะ
เราไป...
เดินเล่นดีมั้ย
ความคิดนี้เข้าท่า
หนูจะไปหยิบหมวกให้พ่อนะคะ
ฉันพาลูกสาวระเห็จมาไกล 400 ไมล์จากชาร์ลส์ตัน
ไปโคลด์ เมาน์เท่น เพราะหมอว่า
ปอดฉันไม่แข็งแรง อากาศแถวนี้น่าจะช่วยได้
แต่ฉันว่า ทิวทัศน์ช่วยมากกว่า
ว่ากันว่าที่เราสู้ก็เพื่อรักษาสิ่งนี้ไว้
ฉันไม่ใช่นักเทศน์ที่จะปลุกระดม สงครามในโบสถ์
พระเจ้าโดนอ้าง
จนไม่รู้จะอยู่ฝ่ายไหนแล้ว
ฉันก็ว่าพระองค์คงระอาเต็มที
ขอบใจนะ
พ่อคุณเล่นเปียโนด้วยหรือ
ครับ พ่อผมเป็นครู
- ท่านยังอยู่รึเปล่า คุณอินแมน - ท่านเสียไปแล้ว
- แม่คุณล่ะ - แม่ตายตอนคลอดผม
ลาก่อน โลก ไร้สาระ ข้ากลับบ้าน
พระองค์ยิ้มและพยายามให้ข้ามา
ใจข้ามั่นคงอยู่ตรงนี้
ด้วยศรัทธา
ร่วมร้องเพลงสรรเสริญพระองค์
มิพักพะวักพะวง
มั่นคง...อยู่ตรงนี้
- เราได้รบแล้ว! - นอร์ธแคโรไลน่าประกาศแยกจากสหรัฐ
เกิดมาเพื่อดับสูญ...
ไร้อาดูร...มั่นคงอยู่ตรงนี้
เราเปิดศึกแล้ว
มั่นคงอยู่ตรงนี้
เราจะทำสงคราม
ได้เรื่องแล้ว!
ได้เวลาซะ
อินแมน เตรียมตัวไปรบ
เตรียมตัวไปรบ
เราจะทำสงคราม
ทำสงครามสมใจแล้ว
เอด้า
นี่คือวันดีของนอร์ธแคโรไลน่า
ใครเป็นสาวกลินคอล์น หรืออยากเลิกทาส
ระวังให้ดี อาจโดนผีอำกลางดึก
ชายแก่บู้กี้อาจจะได้ตัวคุณ
จู่ๆก็ตั้งตัวเป็นกฎหมายงั้นรึ คุณทีค
เผงเลย พ่อหนุ่ม
หน่วยคุ้มครองเฮย์วู้ดต่อไปนี้ฉันคือผู้นำ
พวกนายไปรบ
เราจะดูแลทางบ้านให้
ทีค ทำไมไม่ไปรบเองล่ะ
เขาแก่ไป
คุณกลับไปชาร์ลส์ตันจะปลอดภัยกว่า
ถ้าไปก็ไม่มีใครรอคุณกลับมา
โห่สามลา ให้นอร์ธแคโรไลน่า...กับฝ่ายใต้
ฮิบ...ฮิบ...ฮูเร!
นอร์ฟอล์คและปีเตอร์สเบอร์ก
นี่ของอินแมน
เอามานี่...เขาอยู่แถวนี้
หนังสือที่นายหาอยู่ไงล่ะ
เดี๋ยว!
ฉันมีหนังสือให้คุณติดไปอ่าน
วิลเลียม บาร์ตแทรม
เห็นใครๆก็ว่าดี
รู้สึกเขาจะเขียนถึงท้องถิ่นแถวนี้
ขอบคุณ
แล้วก็นี่...
ในรูปฉันไม่ยิ้มเลย
ฉันทำไม่เป็น...
แช่ยิ้มค้าง
- เอด้า - คะ
เดือนหน้าเขาก็กลับมาแล้ว
จูบเผื่อด้วยนะ
เร็ว ไปได้แล้ว
ฉันจะรอคุณ
ถลกหนังหัวแยงกี้มาฝากด้วยนะ
เข้าท่ามาก บุชเชอร์
ดูซี
พวกโง่จะไปตายเพื่ออะไรกัน
อีกกี่รายที่จะขากุดเพื่อทาสของคนรวย
ส่วนใหญ่จะอยู่ไม่ถึงเช้า
ที่อึดหน่อยก็อีกวัน
มีคนไข้รอเตียงอยู่ข้างนอกอีก
ช่วยพูดปลอบใจดีๆนะ
อากาศร้อนน่ะ.. กลิ่นแผลเน่า
เป็นไงบ้างพ่อหนุ่ม
แม่น้ำพีเจนท์
โคลด์ เมาน์เท่น
โทษนะ จะดื่มน้ำใช่มั้ย
โคลด์ เมาน์เท่น
โคลด์ เมาน์เท่นเหรอ
โคลด์ เมาน์เท่น
กังวลรึเปล่าที่ไม่ได้ข่าวจากเขา
จากคุณอินแมนเหรอ
ค่ะ
หนูลองนับถ้อยคำที่เราเคยพูดกัน
...ระหว่างเขากับหนู
จริงๆมันน้อยมาก
แต่ใจหนูคิดถึงเขา...ตลอดเวลา
พ่อสูญเสียแม่ของลูก หลังแต่งงานได้ 22 เดือน
แต่มันก็มากพอที่จะเติมเต็มให้ชีวิต
แฮมชิ้นสุดท้ายแล้วค่ะ
- อร่อยมากลูก - หนูต้องหัดทำอาหารซะที
พ่อกำลังคิดว่าจะพูดยังไงดีในโบสถ์
เผื่อมีหญิงชาวบ้านอาสาช่วยเรา
หนูไม่ต้องการให้ใครมาปรุงให้กิน
พ่อเสียใจ พ่อ
น่าจะเลี้ยงลูก... แทนที่จะเป็นเพื่อน
ให้เป็นกุลสตรี
แล้วก็เสียใจที่พาลูกมาลำบาก
หนูไม่เสียใจค่ะ
หนูขอตามพ่อไปทุกหนแห่ง
- ถึงมองโกเลีย - มองโกเลีย
ตอนนี้เราไม่มีคนงานช่วยทำไร่
ไม่มีอะไรให้ซื้อ... ถึงมีก็ไม่มีเงินซื้อ
ไม่รู้เราจะรอดไปอีกฤดูหนาวรึเปล่า
ลูกเล่นเพลงไหม
ลูกเล่นเพลงเย็นๆซิ พ่อจะร่างคำเทศน์
ข้างนอกชื้นจัด...เข้าบ้านดีกว่าค่ะ
พ่อชอบแบบนี้
พ่อคะ เก็บผ้าปูโต๊ะเข้ามาด้วย
รีบเข้ามาก่อนจมน้ำตาย
มีจดหมายถึงคุณ
จากนอร์ธแคโรไลน่า
มาไกลจัง
เขียนนานแล้ว...
ตั้งแต่ฤดูหนาว
อ่านชื่อผู้ส่งไม่ออก
" คุณอินแมนที่รัก "
"ตั้งแต่คุณจาก ไป เรื่องร้ายก็กรายมา "
"ฤดูใบไม้ร่วง...พ่อฉันตาย "
" ไร่ของเราที่แบล็คโคฟรกร้าง "
"ทุกครอบครัวในละแวกนีมี้ทุกข์ร้อน "
"แต่ละวันรอฟังข่าวร้ายจากแนวหน้า "
"เพื่อรับรู้ว่า "
"ใครบ้างที่จะไม่กลับมา จากสงครามที่โหดร้าย "
" ไม่มีข่าวจากคุณ "
"คุณยังอยู่รึเปล่า "
"ฉันภาวนาให้คุณยังอยู่ "
"สงครามล้างผลาญชีวิตในสนามรบ "
"แล้วยังย้อนมาทำลายชีวิตในแนวหลัง "
เขาไม่กลับมาแน่
เธอรู้อยู่แก่ใจ
มองฉันซิ
ดูดีๆ
ฉันไม่ใช่ขี้ไก่นะ
"ฉันยังรอคุณ "
"ตามสัญญา "
"แต่ฉันตัวคนเดียว จะหมดปัญญาแล้ว "
"ฉันละอายใจที่ต้องพึ่งเพื่อนทีต่่างก็ยาก ไร้ "
เอด้า...ฉันเอง แซลลี่
ที่นี่โทรมชะมัด
งั้นวางไว้หน้าบ้านเลย
เธอปล่อยทาสไปหมด
อยู่ไปวันๆ
เพื่อรอคนที่ตายไปแล้ว
ไปให้พ้น!
ไก่บ้า!
"ฉันจะสู้ต่อ ไปด้วยความเชื่อมั่นในตัวคุณ "
"และเชื่อว่าเราจะได้พบกันอีก "
"ฉันขอบอกคุณ "
"สั้นๆว่า... "
"ถ้าคุณกำลังรบ... จงเลิกรบ "
"ถ้าคุณกำลังเดินทัพ... จงหยุดเดิน "
" กลับมาหาฉัน "
" ฉันขอร้องให้คุณกลับมา "
"กลับมาหาฉัน "
"ฉันขอร้องให้คุณกลับมา "
คนเจ็บห้ามออกนอกบริเวณร.พ.
พวกเขาส่งเรากลับไปรบ
ซื้อถั่วช่วยคนตาบอดหน่อย
ถั่วลิสงร้อนๆ
ดีขึ้นแล้วเหรอ นักรบ
คิดว่ายังงั้น
จะรีบหายไปทำไม
สงครามจะเลิกแล้ว
ถึงนายกลับไปรบก็แพ้อยู่ดี
มีเวลา 10 นาทีตอนนี้
ตัดผมโกนหนวดคนละ 10 นาที
ผมว่าจะถาม.. ทำไมลุงตาบอด
บอดตั้งแต่เกิด...
ไม่เคยเห็นโลกซักนิด
ต้นไม้ ปืน สาวๆ
แต่ก็คลำมาแล้วทั้ง 3 อย่าง
ลุงจะจ่ายยังไง
ถ้าได้มองเห็น 10 นาที
10 นาทีเหรอ
สลึงเดียวฉันก็ไม่จ่าย
- ถ้าเห็นฉันก็จะแค้น - แค้นที่ได้เห็น
ไม่ใช่ว่าไม่อยากเห็น
แต่แค่ 10 นาที
ความรู้สึกที่ได้มาแล้วเสียไปนี่...มันเจ็บ
ผมคิดอีกแบบนะ
ผมแลกทุกอย่างถ้าได้อยู่ตรงนั้น 10 นาที
ตรงนั้น
หรือคนนั้น
ระวังตัวล่ะ
ต่อไป
คนที่หลบหนีจะถูกตามล่า
ชายฝั่งแคโรไลน่า ก.ย. 1864
" คำสั่งจากเซบูลอน แวนซ์ ผู้ว่าการรัฐนอร์ธแคโรไลน่า "
" โคลด์ เมาน์เท่น วันเดียวกัน "
" ทหารที่หนีทัพถือเป็นผู้ทรยศ "
" จะถูกไล่ล่าเหมือนสุนัข "
" ผู้ใดช่วยเหลือทหารหนีทัพก็มีความผิด "
" หน่วยคุ้มครองหมู่บ้าน มีอำนาจตรวจค้นทุกที่ "
" โดยไม่ต้องแจ้งล่วงหน้า... "
" ให้ร้อยเอกทีครับอาสาสมัครเพิ่ม... "
" ชายชราหรือทุพพลภาพ... ผู้ไม่สามารถรบแนวหน้าได้ "
" จงร่วมปกป้องถิ่นจากโจรแยงกี้ "
" และพวกทรยศ "
- มีจดหมายถึงฉันมั้ย - ไม่มีเลย
ช่วงนี้จดหมายขาด
เรายิ่งแพ้เร็วยิ่งดี
รอดกลับมา1 ใน 10 ก็บุญแล้ว
ทีคกับสมุนก็อวดเบ่งขึ้นทุกวัน
พวกนี้แย่กว่าแยงกี้ซะอีก
ฉันขอคุยธุระนิดได้มั้ย
สมบัติเก่าของสาธุคุณมอนโร
ไม่รู้มีใครอยากได้นาฬิกาบ้าง
ใครจะดูเวลาให้ทรมานใจ
ฉันมีหมูเค็มให้เธอ
เก็บนาฬิกาของพ่อไว้เถอะ
ขอบคุณค่ะ
ฉันบอกให้พวกผู้หญิงไปช่วยเธอ...
ที่แบล็คโคฟ ทุกคนกำลังแย่ แต่ก็...
ไม่ต้องค่ะ ฉันอยู่ได้ใครจะว่าไงก็ช่าง
ขอบคุณมากสำหรับหมู
แล้วฉันจะจ่ายให้
ทุกอย่างเรียบร้อยนะ
เอด้า!
ผอมผิดรูปไปเลย
- เข้ามาก่อน - ไม่ได้
ไม่ได้
ฉันคอยพึ่งเธอไปตลอดไม่ได้
น่า ฉันทำสตูว์เธอ
แวะมาเราก็ปลื้มแล้ว
เอสโคกำลังหิวพอดี
ฉันอยากได้พักบ้าง
ได้นั่งหน้าบ้านสองคน ดูลูกๆทำงาน
คอยตะโกนเป็นระยะว่า " ดีมากลูก "
ทุกอย่างดีแน่เมื่อลูกเรากลับมา
พวกญาติเธอที่ชาร์ลส์ตันเป็นไง
ที่นั่นไม่มีใครแล้ว...
ไม่มีเงินด้วย
พ่อฉันมีพันธบัตรกับหุ้นนิดหน่อย
มันหมดค่า...
เพราะสงคราม
ฉันหมดตัว...
ไม่มีที่ไป
ฉันไม่อยากไปด้วย
เธออยู่รอใครคนนึง
ไปมองในบ่อน้ำเราซี
เธอควรจะมอง
ถ้าส่องกระจกมองน้ำในบ่อ
เราจะเห็นอนาคต เขาว่ากันยังงั้น
ทำเป็นประจำ
เธอก็ทำ
กระจกอะไรคะ
- เราจะช่วยจับเธอ เร็วสิ เอสโค - จับแล้ว
เราจับไว้แล้ว
เห็นอะไรมั้ย
ไม่รู้ซี
ฉันลองหลายครั้ง
ดูว่าลูกๆจะกลับมามั้ย
แต่ไม่เห็นอะไรซักนิด
เป็นไงเอด้า
เกิดอะไรขึ้น
เห็นอะไร
"วานนี้ ฉันเห็นคุณเดินกลับมาหาฉัน "
"หรือ ไม่ก็คิดว่าฉันเห็น "
"ฉันไปตะกายปากบ่อบ้านแซลลีส่แวงเกอร์ "
"เหมือนคนบ้าค้นหาความลบั "
"ที่ฉันเห็น นั่นคือคุณ "
"หรือวิญญาณคุณ "
"มันนานจนฉันต้องทำใจ... "
"ยอมรบัว่าคุณจะไม่กลับมา "
"ฉันทำใจ ไม่ได้ "
ต้องรีดนมวัวซะที
จดหมายไม่ด่วน วัวด่วนกว่า
ฉันไม่รู้จักเธอ
แม่เฒ่าสแวงเกอร์บอกให้ฉันมาช่วยเธอ
ฉันอยู่นี่
ฉันต้องการคน แต่ต้องเป็นคนงาน
ประเภทงานหนัก แบกหาม...
เธอคงเข้าใจผิดแล้ว
- คราดนั่นมีไว้ทำไม - คราดเหรอ
ไม่ใช่ทำสวนแน่...
ข้อแรกมีม้ารึเปล่า ฉันไถได้ทั้งวัน...
ข้อสองฉันเก่งกว่าผู้ชายหน้าไหนๆ
เพราะผู้ชายที่นี่มี แต่แก่งั่กกับไม่เอาถ่าน
ฉันรู้ชะตาเธอ
ชะตาฉันเหรอ
ฉันพูดเบาไปรึ ถึงต้องทวนซ้ำอยู่เรื่อย
ฉันไม่คิดค่าจ้าง
ตอนนี้เงินไม่มีค่า
ขอที่นอนกับกินร่วมโต๊ะ...
- ไม่ใช่คนใช้ - เธอไม่ใช่คนใช้
ต่างคนต่างเท กระโถนเยี่ยวตัวเอง
แล้วห้ามนั่งเป็นคุณนายเวลาฉันทำงาน
เอาละ
แปลว่าตกลงหรือไม่ตกลง
มีไก่โต้งตัวนึง...ดุเหลือเกิน
ฉันเข้าใกล้เป็นโดนจิก...
ร้ายยังกับลูซิเฟอร์
ฉันละเกลียดนัก...ไอ้โต้งดุๆนี่
อย่าดีกว่า
ฉันรูบี้ ทวูส์... ชื่อเธอฉันรู้แล้ว
จับลงหม้อเลย
เธอเป็นนางฟ้าของฉัน
แม่ผีเสื้อของฉัน
บินไปเลย
ที่รัก
พระเจ้าโปรดอภัยด้วย
ขอโทษนะ
ฉันจะช่วยให้เธอไปดี
จงบินไป
อย่าทำยังงั้นนะ
อย่ายิง ฉันเป็นคนของพระเจ้า
- ฉันฆ่ามาหลายรายแล้ว - ฉันเป็นพระนักเทศน์
พระเจ้าสั่งให้โยนสีกาลงน้ำงั้นรึ
แค่ทาสคนนึง ไม่เห็นรึไง
- ตัวดำเป็นถ่าน - เธอตายรึยัง
ยัง ฉันมอมยาเธอ...
เหมือนผีเสื้อ
ฉันสงสารเธอหัวใจแทบสลาย
เธอท้องกับฉัน
พาเธอออกมา
ขอร้องเถอะ
ระเบิดสมองฉัน
ดีกว่าให้ฉันกลับมาที่นี่
อุ้มเธอไปวางที่เดิม
ขืนเข้าไปฉันโดนรุมถลกหนังแน่
พระนักเทศน์มีลูกนอกสมรส
ชุมชนเราเคร่งครัดมาก
แค่สีซอในวันซับบาธก็โดนลงโทษ
นายจะฆ่าเพียงเพราะเธอเป็นทาส
เข้าทางประตูหลัง ได้โปรดเถอะ
ขอบใจ
ฉันเกือบทำผิดมหันต์
ฉันจะกลับขึ้นไปหาเมีย
เสียงดังนิดเดียวเธอก็จะตื่น
ดินสอกับกระดาษอยู่ไหน
เอด้า
ตื่นรึยัง
อะไร
ยังไม่สว่างเลย
ไปบอกวัวซี สายแล้วนะนี่
พร้อมรึยัง
ขอรองท้องก่อน
งั้นต้องตื่นให้เช้ากว่านี้.. อ่านอะไรน่ะ
นิยาย
ถ้าจะแบกนั่นไป สู้เขียนเองดีกว่า
นิยายของเรา
ชื่อ " ไร่แบล็คโคฟ มหาวินาศ "
คำนี้ฉันสะกดได้
ฉันเคยเข้าร.ร.ด้วย
นั่นเป็นคำแรกที่พวกเขาสอนฉัน
รูบี้ ทวูส์ จอมมหาวินาศ
ฉันได้เรียน 3 ปีก่อนที่พ่อจะ...
จะพูดว่า พระเจ้าให้พ่อพักผ่อน อย่างสงบก็ไม่ใช่
เพราะเขาสบายมาตลอด ไม่เคยออกแรงอะไร
เขาให้ฉันออกจากร.ร.มาทำงานแทน
ข้อหนึ่ง
ปลูกผักที่เก็บไว้กินหน้าหนาวได้
หัวผักกาดตรงนี้ ต้นหอม กะหล่ำปลี กะหล่ำดอก
วัดฟุตถึงคอลลาร์ด
ข้อสอง ซ่อมหลังคาบ้าน
เรามีเลื่อยกับสิ่วรึเปล่า
เลื่อยเหรอ
ใช่...เ-ลื่-อ-ย
ข้อสาม ถางไร่ ไถพลิกหน้าดิน
หญ้าขึ้นรกแต่ดินยังดี
ข้อสิบห้า...
- สิบหกสิ - ใช่ ข้อสิบหก...
ปลูกน้ำเต้าไว้ล่อฝูงนกมาร์ติน
ให้มันมาไล่อีกา
ไร่นี่อีกาชุมชะมัด...
ปิดประตูรั้วด้วย
ฉันขอซื้อไข่ฟองละเหรียญ
ฉันไม่สนใจเรื่องทาสหลบหนี
นี่ใกล้แม่น้ำเคปเฟียร์รึยัง
นี่หน่วยคุ้มครอง กลับมาเดี๋ยวนี้
หนีไป
- เอาตัวพวกมันมา - พวกมันมุดหนีเข้าทุ่ง
- กลับมาที่นี่ - พวกมันหนีเข้าทุ่ง
ฉันช่วยพาหนีได้นะ
นายต้องโดนหน่วยคุ้มครองไล่ล่าแน่
เห็นพวกนั้นกำลังตามหาทหารหนีทัพ
ฉันไม่แนะนำให้ไปทางนั้น
มันกำลังแห่มาจับฉันไปแขวนคอ... เพราะนายแท้ๆ
ฉันน่าจะยิงนายตั้งแต่ตอนนั้น
ฉันรู้จุดที่มีเรือข้ามแม่น้ำ
ถ้าไม่เชื่อก็รอตายอยู่แถวนี้
- ถ้านี่เป็นกับดักล่ะ - ตามใจ
ฉันแค่จะช่วยเอาบุญ
- มีเงินมั้ย - 5 ดอลลาร์
5 ดอลลาร์ จ้วงพายลงน้ำยังไม่คุ้มเลย
ป้ายนั่นเขียนว่า " ข้ามฟาก 5 ดอลลาร์ "
ใครจะข้ามฟากตรงนี้ถ้าไม่หนีอะไรมา
จะรอพวกนั้นมาลากคอหรือไง
ฉันให้ 30 ดอลลาร์...เงินฝ่ายใต้
ตกลง งั้นไปเลย
ค่าของมันแค่ไหนก็ช่าง
พวกมันกร้อนผมฉัน...
ซวยชะมัด
เสียดาย
ผมฉันหยักโศกด้วย
แต่ก็สมควรอยู่หรอก
ฉันสาธุคุณวีสซีย์... ฉันเคยเห็นเธอที่โบสถ์มั้ย
ไม่เคย ไม่อยากเห็นด้วย
เดี๋ยวนี้ที่ไหนๆก็อัปรีย์พอกัน
ถ้าได้อีก 30 ฉันจะถลกกระโปรงให้
มีอีก 30 มั้ย
โอ้ พระเจ้า
หมอบ!
ฉันมีทาง
มีทางอื่นที่จะข้ามไหม
มีจระเข้เต็มไปหมด
นี่ไม้อะไร
ฉันไม่รู้
ใน
- ไม้สน - แมลงเหรอ
ไม้สน ทางไหนทิศเหนือ
ทิศเหนือเหรอ
บอกชื่อสมุนไพรที่ขึ้นในไร่มา 30 ชื่อ
ฉันไม่รู้...เข้าใจมั้ย
แต่ฉันพูดเรื่องทำไร่เป็นภาษาละตินได้
ฉันอ่านภาษาฝรั่งเศสได้
ผูกสายชุดชั้นในรัดทรงได้
บอกชื่อแม่น้ำสายใหญ่ในยุโรปได้
แต่อย่าถามชื่อแม่น้ำลำธารแถวนี้
ฉันปักไหมได้ แต่ปะชุนไม่เป็น
จัดดอกไม้ได้
แต่ปลูกไม่เป็น
ฉันทำได้หลายอย่าง
แต่ไม่เข้าท่าซักอย่าง
ไหงเป็นงั้น
เธอถามแบบนี้ทุกเรื่องที่เกี่ยวกับฉัน
รั้วนี่คือผลงานชิ้นแรก...
ที่ฉันทำแล้วได้ประโยชน์จริงๆ
งั้นเธอก็ไม่เคยอ้าขาให้อินแมน
ไม่เอาน่า
ถ้าเก็บดีๆ เราจะมีกินไปตลอดฤดูหนาว
ฉันไปตะล่อมเฒ่ารอยจนได้ แกะมา 10 ตัว
แค่พูดว่าตัวมันเล็กจ้อย
รวมๆกันก็เท่าแกะธรรมดา 6 ตัว
พ่อฉันอยากเลี้ยงแกะที่ไร่นี่
ฉันเคยตัดผมขาย...
ได้ 2 ดอลลาร์ให้พ่อ
เอาไปทำวิกให้พวกคนรวยในราลีย์
ฉันเห็นใจที่เธอต้องขายเปียโน
ฉันตัดสินใจเอง
สโตบรอดคิดว่าตัวเองเป็นนักดนตรี
พ่อฉันน่ะ...เขาสีไวโอลินได้ 6 เพลง
เขาถูกยิงตายที่ปีเตอร์สเบิร์ก
เขาเห็นฉันเป็นแพะ...
หรือตัวอะไรที่ต้องล่ามไว้กับเสา
เขาทิ้งฉันไปหนนึง
บนเขาโน่นตอนฉัน 8 ขวบ... เขาหายไป 2 อาทิตย์ครึ่ง
พ่อทิ้งเธอเหรอ
แต่ฉันไม่ยักเป็นไร
พ่อฉัน
พ่อเดิน 40 ไมล์ไปหาเหล้าได้ แต่ไม่เคยใกล้ลูกเกิน 40 นิ้ว
ฉันปวดขี้ว่ะ
ตรงเวลาเป๊ะเหมือนสวดมนต์เช้า
จริงๆนะ ตั้งนาฬิกาจับเวลาได้เลย
ถ้าผ่าพุงฉันตอนนี้คงเจอขี้ในลำไส้...
เหมือนเถาวัลย์สีดำปื้ด
หน่วยคุ้มครอง
ไม่เอาน่า มีทางข้ามข้างหน้า
ไปกัน
- เฮ้ย ดูนี่ - เบาหน่อย
ดูนี่สิ
เลื่อยนี่ยังใช้ได้
มันไม่ใช่ของนาย
เป็นชาวคริสต์
ชาวคริสต์ไม่รู้ศีลสิบข้อเหรอ
พระเจ้าทรงผ่อนปรนเรื่องสิทธิในทรัพย์สิน
เลื่อยนี่ใช้ได้หลายอย่าง
ตัดต้นไม้...ใช้เล่นดนตรี
แล้วจะขอบคุณฉันเรื่องเลื่อยนี่
ฉันจะขอบคุณถ้านายหายหัวไป แล้วฉันเจออะไรที่กินได้
เออน่ะแล้วนายจะขอบคุณฉัน
หวัดดีพวก
วัวฉันหลงฝูงมาตายอยู่ตรงนี้
มันทำน้ำเสีย ฉันเลยตามมาถูก
ขอบใจ นายใจบุญดีจัง
กลิ่นเหม็นเน่าของมัน
ตายหลายวันแล้ว
แบบนี้ยากหน่อย
ถ้านายช่วย... จะพาไปเลี้ยงมื้อค่ำฝีมือเมียฉัน
คิดออกแล้ว
ใช้เลื่อยของฉันสิ
ต้อง 2 คน...จับคนละข้าง
ใช่
ส่งเลื่อยมา
- เลื่อยเป็นท่อนๆ - ใช่
เริ่มที่คอก่อน
โอย อุจาดตาว่ะ
นั่นบ้านฉัน...
นายรับไหวนะ...ผู้หญิงเต็มบ้าน
โอย พระเจ้าช่วยด้วย ฮาเลลูยา
ฮาเลลูยา พวกอิสราเอล
อะไร
เขาปวดอึ...เลยเวลามานานแล้ว
ผองชนแห่งอิสราเอล...
...กำลังเล็ดลอดออกจากอียิปต์
พระเจ้า
สองหนุ่มนี่จะกินมื้อค่ำด้วย
ฉันแต่งเมีย...
ได้น้องเมียแถมมา 3 คน กับลูกอีกโขยง
...นั่นดอลลี่ เมย์ ชาลา
คนสวยชุดสีฟ้านั่นเมียฉัน...ไลลา
ตัวอย่างชั้นดีของสตรีเพศ
ฉันจะไม่ไหวแล้ว
เหล้าที่ฉันกลั่น...
รสนุ่มแต่แรงจัด
เขาเมาไม่รู้เรื่องแล้ว
ดูตาเขาซี
อะไรนะ
เมา
อิ่มแล้วฉันต้องไปก่อน นายสนุกกันต่อนะ
งั้นไปดีนะ
ฉันจะไปตรวจกับดักที่วางไว้
แต่ฉันจะกลับมาพรุ่งนี้เย็น
นายยังอยู่มั้ย
ฉันคงไปไหนไม่รอดแล้ว
ฉันไปเลยดีกว่า
ต้องเดินทางอีกไกล
กว่าจะถึงสันภูบลูริดจ์
บลูริดจ์เหรอ จะรีบร้อนไปทำไม
- งีบเอาแรงซักนิดก็ดี - ได้
บ้านหลังนี้โยกเยกจัง
มันผุจนจะล้มแล้ว
นายล่ะจะเอาไงสาธุคุณ
ฉันจะไปเข้าโรงบ่ม...
ไปอาบน้ำขัดสีฉวีวรรณซะหน่อย
เมย์ ไปช่วยเขาซิ
เด็กๆไปนอนไป๊...
- ไปซิ - ผู้ใหญ่มีงานต้องทำ
- เอาละ ไปนอน - ทุกคนไปนอน
ไลลา...ขึ้นไปอยู่กับเด็ก
- ขึ้นับนไดไป! - แล้วฉันจะกลับมา
นี่ของฉัน...
แกไปสีกับเจ้าสมีโน่น
ฉันจะฟัดเขาให้แน่นิ่งไปเลย
หมอนี่หล่อดีนะ
เข้าใจ
มีผัวทั้งคนยังมาแย่งเราอีก
ฉันรู้ๆ
ดูนี่ซะก่อน...
จะหนีไปไหน
- ฉันต้องไป... - มาเลย
ควบฉันให้ถึงเมืองจีนเลย
เขินเหรอจ๊ะ
- ฉันช่วยปั่นให้เอามั้ย - ไม่ต้อง
ไหนดูซิ ทำอะไรได้บ้าง
ปล่อยฉัน
เธอนี่แย่ชะมัด
นังร่าน!
หน่วยคุ้มครองหมู่บ้าน
นุ่งผ้าซะ
ฉันสั่งแกแล้ว อย่ายุ่งกับตัวทำเงิน
ฉันแอบภาวนาให้เธอมาร่วมวงด้วย
- ลุกขึ้น - ไงแฮงค์
หวัดดีแฮงค์
- มาได้จังหวะพอดี - บอกว่าลุกขึ้น
พวกแกเสร็จแบบนี้ทุกราย
พระเจ้าจะลงโทษแก ไอ้จูดาสทรยศ
ขอบใจ
พระเจ้าจะลงโทษแก
- ไป - ชีวิตเราถูกขยี้ด้วยใจชั่วของแก
- มิสเตอร์ - ไอ้คนสารเลว
หยุดเทศน์ซะที
- ยินดีที่ได้ร่วมงานกับพวกนาย - ไอ้จูดาส!
เก็บลมหายใจไว้
ออมแรงไว้เดินกลับแนวหน้าดีกว่า
เอด้ากับรูบี้...ดูสารรูป 2 คนนี้ซี
- สารรูปเราเป็นยังไง - ยังกับหุ่นไล่กาโดนพายุซัด
เป็นก็ดี...
จะได้ไล่นกที่มาทึ้งแปลงผัก
เรามาตอบแทนน้ำใจด้วยกาแฟกับพาย
กาแฟแท้
ไม่มีปลอมปน
เราเจอถุงใหญ่...อยู่หลังตู้
ขอบใจจ้ะทั้งสองคน
รูบี้เรารอวันนี้มานาน...
เอสโคกับฉัน
เธอทำเอง
ฉันทำเอง
ไม่น่าเชื่อ
ฉันกินแล้วไม่ตาย
เอสโคจะเสียดายมากที่ไม่ได้เจอเธอ
รู้สึกแปลกๆมั้ย
- อะไรเหรอ - เธอไม่ให้เราเข้าบ้าน
ใช่
ข้อแรก ฉันรู้จักเธอดีเธอไม่เคยทำแบบนี้
ต่อให้หมาป่าเคาะประตู เธอก็เปิดรับ
ไม่รู้สิ กำลังยุ่งมั้ง
ข้อสอง ตาเฒ่าอยู่ในบ้าน
ฉันได้กลิ่นไปป์
ข้อสาม ดูไร่ของเขาซี
ทำไมเหรอ
อาทิตย์ก่อนเราเห็นหญ้าสูงท่วมเอว
อย่าบอกนะว่า ฝีมือคนแก่กับหมา
แยงกี้...
ทหารม้า...กองหน้าฝ่ายเหนือ!
กำลังข้ามเขามาแล้ว
พาพวกเวรนี่ขึ้นไปหลบเร็ว
เอาม้าไปซ่อน...
ถ้ามันเห็น เราตายแน่
ใครขยับหรือส่งเสียง...ตาย
ฉันต้องหนีให้พ้น
ฉันจะไม่ไปรบเพื่อสิ่งที่ฉันสิ้นศรัทธาอีก
เราวิ่งตอนนี้... พวกมันไม่กล้ายิง
วิ่งเร็ว!
ใช้หอกปลายปืน
พวกต่อต้านอยู่ที่เนินนั่น
พวกมันกำลังฆ่ากันเอง
ถอดบู๊ทกับปลดอาวุธพวกมันแล้วไปต่อ
ไปกันเถิด ออกไปจากที่นี่
หุ่นไล่กาไล่แยงกี้ไม่ได้
หรือว่าเธอทำหุ่นไว้เล่นเอง
เปล่า
ฉันแวะมา
ทุกๆ 2-3 วัน ไม่ใช่แค่ผ่านทาง...
แต่มาดูเธอ
รู้แล้ว
ฉันเห็นคุณ
- และฉันไม่ชอบด้วย - แม่สาวใช้ตัวดีไปไหน...รูบี้น่ะ
เอาสมบัติพ่อเธอไปขายอีกละซี
- หยุดนะ - แม่นั่นจ้องจะเอาเปรียบเธออยู่นะ
แม่นั่นจ้องจะเอาเปรียบเธออยู่นะ
ไร่นี่ควรเป็นของฉัน
ฟังไว้นะแม่สาวน้อย
หุ่นไล่กาปกป้องเธอไม่ได้หรอก
สวัสดี
ทำไมต้องตั้งท่าขู่กันแบบนี้
มีอย่างที่ไหน...ใช้ลูกซองถางไร่
นี่ภาวะสงคราม...ถอยออกไป
ลูกชายกลับมาใช่มั้ย
ฉันไม่เจอลูก 4 ปีแล้ว
ลูกฉันไปรบไม่ได้อยู่รังแกคนแก่กับผู้หญิง
งั้นคงไม่ว่าถ้าเราจะตรวจค้น
เพราะว่าเราคิดว่าอยู่แถวนี้
เราสงสัยว่าแกซ่อนพวกมันไว้แถวนี้
แกจะเอาอะไร...ไก่หรือแกะ
แน่นอน
ปืนแกแค่หนึ่ง...เราห้า...
จะดวลก็คงไม่แฟร์
แกปกป้องพวกหนีทัพ
อะไรน่ะ
ฉันมีสิทธิยึดไร่
ถ้วยชาม ผ้าปูที่นอนขี้ไก่ทุกกระบิ
กระทั่งเมียแก...
ฉะนั้นไม่ต้องมาเสนอแลก
มาเลยลูกจ๋า...
แม่เรียกหาแล้ว
แม่!
อย่า!
บ้าชะมัด
ถ้ารู้ว่าตัวหนักขนาดนี้...
...ทิ้งให้ตายคาโซ่ดีกว่า
แซลลี่
ไม่
เอด้า!
ว่าไงนะ
ไม่ต้อง
เธอพูดว่า " ไม่ต้อง "
...ยก!
ประคองที่คอ
- แซลลี่ - ประคองที่คอ
คงเป็นแบบนี้ได้อีกไม่นาน
พระเจ้ามีตา...
ไม่ปล่อยให้เป็นแบบนี้นานหรอก
ผมนอนไม่รู้สึกตัวมากี่วัน
2-3 วัน...ไม่นานหรอก
- ผมอยู่ต่อไม่ได้ - นั่งลงซะก่อนที่จะล้ม
ผมหนีทหารมา
ถ้าพวกนั้นมาเจอ ป้าจะแย่ไปด้วย
แย่ยังไง...มันไม่ฆ่า ฉันก็แก่ตายอยู่ดี
ฉันได้เรียนรู้ว่าคนจะอยู่ดีต้องมีแพะ
เลี้ยงแพะเป็นเพื่อน
รีดนม... ทำชีส
และยามจำเป็น...
เนื้อนุ่มๆ
ดีมากลูก เก่งมาก
ไปรบมาใช่มั้ย
ผมลุยฆ่าเป็นวันๆ
ประจันหน้าศัตรู
ผมเป็นฝ่ายฆ่า
ศัตรูไม่เคยฆ่าผมได้...
ไม่รู้ทำไม
เขาพยายามแล้ว...ดูแผลซี
ก็คงงั้น
ฉันว่ามันเป็นเรื่องลิขิตฟ้าชะตาคน
ธรรมชาติให้นกบิน...ไปจิกกินเมล็ดพืช
ขี้ออกมา...เมล็ดงอกเป็นต้นไม้
นกมีหน้าที่...ขี้นก...เมล็ดพืชต่างก็มีหน้าที่
เจ้าก็มีหน้าที่...
ทำได้ดีด้วย
เจ้าแพะแสนสวย
บางทีผมคิดว่าตัวเองเป็นบ้าไป...จริงๆแค่หิว
ดื่มนี่สิ
บรรเทาปวด ช่วยให้หลับสบาย
เธอยังรออยู่รึ... เอด้า มอนโร
เธอเคยรอ
ตอนนี้ผมไม่รู้แล้ว
ไม่รู้เธอจะจำผมได้รึเปล่า
นอนลง
ผมเหมือนคนที่ออกหาฟืนในฤดูหนาว
แต่เดินคอตกกลับมาฤดูใบไม้ผลิ
ทุกคนเสียรู้ไปรบเพื่ออุดมการณ์จอมปลอม
ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้ว
ดีมาก
พูดต่อซิ
เธอให้หนังสือผม...
เอด้า มอนโร
คนเขียนชื่อบาร์ตแทรม
บันทึกการเดินทางของเขา
บางครั้ง
แค่อ่านชื่อสถานที่...
ในละแวกบ้าน...
ซอร์เรลโคฟ
บิช็อปครีก
...ซึ่งเป็นถิ่นที่อยู่เก่าของพวกอินเดียน
เผ่าเชอร์โรกี
ทำไมเขาถึงเรียกที่นั่นว่า " โคลด์ เมาน์เท่น "
ทำไม...แค่ชื่อ...
ไม่ใช่ชื่อจริงด้วย
...ทำให้หัวใจผมร่ำไห้ได้
เพราะเธอคนนั้น
เธอคือที่หมายปลายทางของผม
ผมรู้จักเธอน้อยมาก
ทำไมผมต้องกลับไปหาเธอ
" ระหกระเหิน "
"จากตะวันออกสู่ตะวันตก... "
"เดินทางวิบากนับพันไมล์ "
ผมลืมตาไม่ขึ้นแล้ว
"ย่ำเท้าผ่านผลงานของพระเจ้า... แผ่นดินผืนน้ำ "
"ขึ้นเขาลงห้วย... "
"จนมาพบตนเองเป็นเพียง... "
"จุดเล็กๆบนพื้นพรมหิมะ "
"ทอดสายตาผ่านฟ้าหมอก... "
" เห็นระลอกทิวเขาสูงสลับซับซ้อน "
เอด้า!
เสียงคน
อะไร
คนลักข้าวโพดในยุ้ง โดนกับดักหนีบร้องโอดโอย
- ช่วยด้วย! - ที่นี่
ช่วยด้วย!
ฟังนะ!
เล็งซี! มีปืนจ่อก้นแกอยู่
ช่วยปลดกับดักนี่ที
- มีอาวุธรึเปล่า - ไม่มีครับ
ข้อมือผมจะขาดแล้ว
อะไรวะนี่!
- สโตบรอด ทวูส์ - รูบี้
พ่อฉันเอง
รู้มั้ย ระหว่างพันแผล ฉันกินได้นะ
รู้มั้ย กินในบ้านไม่ได้
ข้อแรก ช่วยคนหลบหนีมีโทษแขวนคอ
ข้อสองถึงมีรางวัลนำจับ
ต้องกินข้างนอกอยู่ดี
- ขยาดใช่มั้ย - ว่าไงนะ
มีพ่ออย่างพ่อ
แกเข็ดขยาด
พ่อซีที่ต้องเข็ด ถ้ากับดักไม่มีผ้ากระสอบหุ้มไว้
- ฉันเป็นต้นคิด - ความคิดเธอ
พ่อทารุณลูกมามาก
โธ่เอ๊ย
พ่อแต่งเพลง 50 เพลงให้แก
รูบี้ยังงั้น รูบี้ยังงี้ " ทับทิมแสนพริ้มเพรา "
นี่อย่านอกเรื่อง
พ่อซ้อมฉัน... ทอดทิ้งฉัน
เมินฉัน แล้วตีซ้ำอีก
มันคนละเรื่องกับ " ทับทิมแสนพริ้มเพรา "
พ่อเปลี่ยนไปแล้ว
สงครามเปลี่ยนคนได้เยอะเลย
รูบี้บอกเธอแล้วว่า ฉันไม่ใช่พ่อในฝัน
พ่อในนรกน่ะซี
ข้อนั้นไม่เถียง
ช่วยไล่ออกไปทีได้มั้ย
ดนตรีเปลี่ยนคน
เดี๋ยวนี้พ่อมีดนตรีในหัวใจ
ถ้ามีไวโอลินมาด้วยก็ดีพ่อมีไวโอลินใหม่นะ
มันสวยมาก
พ่อเพิ่งรู้ตัวว่ามีพรสวรรค์ทางนี้
เสร็จแล้วไปได้
ขอพระเจ้าคุ้มครองทั้งสองคน
ไปก็ได้
เสื้อหนาๆไม่มีรึไง
ช่างมันเถอะ...
ถ้าไล่อีกคำ พ่อจะไม่หันกลับมา
ไม่อยากรบกวนลูกหรือเจ้านายของลูกหรอก
ฉันไม่ใช่นายจ้างรูบี้หรอก
ว่าไงนะ
ไม่มีใครเป็นนายใคร
คนที่ต้องการเสื้อโค้ท
คือเจ้าอ้วนแพงเกิ้ล
เราซ่อนตัวในถ้ำกับหนุ่มนักร้องจากจอร์เจีย
แพงเกิ้ลขี้หนาว แต่หาเสื้อกันหนาวตัวโตๆไม่ได้
พ่อรักแกนะ รูบี้
บอกไว้เผื่อไม่ได้เจออีก
แกเป็นลูกที่ดีของพ่อเสมอ
พล่ามอยู่ได้...ตาแก่นี่
จะจับไปทำปุ๋ย ก็กลัวงอกขึ้นมาอีกคน
เครื่องยากับแพะตุ๋น...
เธอคงเบื่อแล้ว
ป้าช่วยผมมากแล้ว
มีไว้ข่มขวัญเท่านั้น
"ทบัทิมแสนพริม้เพรา... "
มาทางไหนไปทางนั้นเลย
- ขอบคุณสำหรับโค้ท - ขอบคุณสำหรับอาหาร
- ไปเลยไป - " ทับทิมแสนพริ้มเพรา "
เสื้อสวยจัง
"ฉันรักลินตันเหมือนใบไม้ผลิพราวป่า "
"แม้ฤดูกาลจะพรากเราใต้เงาเหมันต์ "
"ฉันรักฮีธคลิฟดุจหินผาลดหลั่นเป็นชั้นเหว "
" แม้มืดมนหม่นลึก.. "
" แต่มิอาจขาดหาย "
" ใจฉันผูกพัน... "
" เฝ้าฝันถึงเขา "
หล่อนคงไม่แต่งกับลินตันนะ
ใจอยู่กับฮีธคลิฟ...จะแต่งกับลินตันได้ไง
เราจะพบคำตอบ...
พรุ่งนี้
ฉันจะรอให้โง่เหรอ
รูบี้...
" แม้มืดมนหม่นลึก...
...แต่มิอาจขาดหาย "
ชอบตรงนี้จัง
" เธอผ่าน "
ผมเป็นทหารฝ่ายใต้...ลาพักมา
จะขอที่พักกับอาหาร
ฉันมีปืนนะ
ผมรู้
มีแค่ถั่วกับจี่แป้งข้าวโพด
ขอบคุณ
ฉันอยู่ที่นี่คนเดียว...กับลูกแบเบาะ
ฉันจำเป็นต้องเชื่อว่าคุณไม่ใช่คนร้าย
ไม่ใช่
ฉันไม่ต้องการปืน
ฉันอยากให้อาวุธทุกอย่างหมดไปจากโลก
มีด ปืน...
ไม่เป็นไรนะลูก
ไข้ขึ้นเดี๋ยวก็ลง
ลูกคุณป่วย
ผัวฉันตายในสนามรบ...
ไม่เคยเห็นหน้าลูก
เสียใจด้วย
คุณเข้าบ้านไหนก็จะเจอเรื่องแบบนี้
ผัวตาย เมียเป็นม่าย
ไม่อร่อย แต่ยังร้อน
ไม่มีใครล่าสัตว์ให้ มีแต่ผักหญ้า
ฉันต้องให้นมลูกก่อน
กินนมนะลูก
ไม่เอาน่า
เขาไม่ยอมกินนม
ผมอินแมน...
ชื่อผม
ฉันชื่อ ซาร่า
ลูกฉันชื่อ อีธาน
ยินดีที่รู้จักทั้งคู่
คุณรูปร่างคล้ายเขา...
ผอมสูงแบบนี้
ขอบคุณ
ใส่ได้พอดีนะ
บู๊ทคู่นี้เยี่ยมมาก
งั้นฉันนอนละ
ราตรีสวัสดิ์
"ตื่นเถิดเธอจ๋า...ลุกขึ้นมาชมสายธารา "
"ตื่นขึ้นมา...ชมธารา "
"แล้วล้อมวง "
"คริสตม์าสจะผ่านไป "
"...แต่ใจยังผูกพัน "
เธอไม่พูดเลย
- เธอพูดไม่เป็น...ฉันบอกนายแล้ว - งั้นเธอก็ไม่เต็ม
หยุดนะ
ไม่ต้องสนใจเขา
"รีบตื่นขึ้นมา...อย่ามัวเศร้าซึม "
"ตื่นเถิดเธอจ๋า.. อย่ามัวเศร้าซึม "
"มาร้องเพลงกัน "
เข้ามาหน่อยได้มั้ย
ช่วยอะไรฉันอย่างนึงได้มั้ย
มานอนข้างๆฉัน...ไม่ต้อง...
ทำอะไรมากไปกว่านั้น
- ผมไปดีกว่า - ไม่
ฉันไม่อยากให้คุณไป
ผม...
ผมรักใครคนนึง
รักใครคนนึงสุดหัวใจ
หลับเถอะนะ
"รู้ว่าเมฆร้ายจะกรายเข้ามา "
"รู้ว่ามรรคาต้องปีนผาขึ้นทางชัน "
"แต่ทุ่งทองที่ปองฝัน ต้องบากบั่นฝ่าฟันข้ามไป "
"เช็ดน้ำตา...อย่าร้องไห้ "
"จะกลับไปบ้านพบท่านบิดา " "
"จะหวนคืนถิ่นสิ้นวันสัญจร "
"คืนเรือนรบัพรก่อนถึงจอร์แดน "
"มุ่งหน้าฝ่า ไปให้ถึงบ้านเรา "
สุขสันต์วันคริสต์มาสนะ แพงเกิ้ล
สุขสันต์วันคริสต์มาส จอร์เจีย ยินดีที่รู้จัก
- สุขสันต์วันคริสต์มาสคุณเอด้า - สุขสันต์วันคริสต์มาสจ้ะ
- สุขสันต์วันคริสต์มาสนะลูก - อย่าค้างที่นี่ล่ะ
- ไม่ค้างหรอก - อันตราย
- อย่าค้างคืนที่นี่ - หนาวอย่างนี้
ค้างสักคืนคงไม่เป็นไร
คืนแรกได้ เดี๋ยวก็มีคืนต่อไป
ไม่ต้องห่วง เสื้อนี่อุ่นพอ
วันอาทิตย์หน้าก็ปีใหม่แล้ว จะเอาไง
- ยังไม่แน่ - มันน่าจะดีกว่าปี 1864
- เดือนหน้าสงครามจะเลิกแล้ว - เดือนก่อนก็พูดกันแบบนี้
ตอนเริ่มรบก็บอกว่า แค่เดือนเดียว
ราตรีสวัสดิ์คุณแซลลี่ สุขสันต์วันคริสต์มาส
- ราตรีสวัสดิ์คุณรูบี้ - ราตรีสวัสดิ์
- คืนนี้เธอต้องค้างกับเรา แซลลี่
- เห็นรึยัง...ลูกสาวฉัน... - ไม่มีใครเหมือน
คนอะไรชื่อ " จอร์เจีย "
เขามาจากที่นั่นมันไม่ใช่ชื่อเขาซะหน่อย
นั่นเป็นรัฐที่ห่วยที่สุดบนพื้นพิภพ
ทำไมต้องสนใจชื่อเขาด้วย
นี่...กลุ่มดาวนั่นชื่ออะไร
ตรงนั้น
นั่นดาวโอไรออน
โน่นดาวคนคู่
นั่นสุนัขของโอไรออน...เคนิส เมเจอร์
ได้ยินมั้ยแซล...
เธอกลายเป็นสาวชาวบ้านแล้ว
ฉันรู้ชื่อดาวอยู่แล้วเรื่องนี้สบายมาก
ฉันรักเธอจ้ะ
บอกไว้เผื่อไม่มีโอกาสอีก
ฉันรักเธอด้วย แซลลี่
ฉันก็เหมือนกัน
ลุกเร็ว
รีบไป แยงกี้กำลังมา
ถ้าพวกเขาเห็นคุณที่นี่
เราจะจบกันหมด
- ผมพอจะสู้ได้ - ไม่...ลูกฉัน
คุณไปดีกว่า
เราเป็นทหารฝ่ายเหนือ... ต้องการอาหาร
เปิดเร็ว หิวโว้ย
- ฉันไม่มีอะไรให้กิน - เดี๋ยวรู้
ข้างในมีเด็กอ่อน... ไปเอาตัวมา
ลูกฉันป่วย อย่าทำอะไรเขา
ได้โปรด
เอาไปเลย...ไก่ในเล้า... ฉันมีอยู่แค่นั้น
มีแค่ไก่ได้ไง
นังนี่ตอแหล
เราหิวนะ...เดินทางมาทั้งวัน
มีไก่แค่นี้ ฤดูหนาวจะอยู่ได้ไง
กรุณาห่มผ้าให้ลูกฉัน
บอกก่อนว่าซ่อนอาหารไว้ที่ไหน
ลูกฉันป่วย...
ช่วยห่มผ้าให้ก่อน
ได้โปรดเถอะ
ได้โปรดสงสารเขา
ฉันมีหมูอีกตัว
- อยู่หลังบ้าน - ไปดู
ได้โปรด
เวทนาเด็กด้วย
เขาหนาวสั่นแล้ว..
ห่มผ้าให้ที
ทำไมใจดำ
ฉันมีทั้งหมดแค่นี้...สาบานได้
- สาบานไปก็เท่านั้น - ขอฉันเข้าบ้าน
แล้วจะทำทุกอย่าง ช่วยอุ้มเด็กเข้าบ้าน
เข้าไปข้างในเถอะได้โปรด
ได้โปรด
เอาหมูไปเลย...ถึงไงฉันก็ต้องตาย
เอาไปซี ฉันต้องอดตายอยู่แล้ว
นี่...เด็กแหกปากร้องแล้ว
ช่างหัวมันซี
ดีขึ้นแล้วนะ
เฮ้ย เหลือให้เพื่อนบ้างซี
ถอยห่างจากเด็ก
เดินมาหาฉัน
อย่ายิง เราแค่มาหาอาหาร
ถอดบู๊ทออก
ถอดกางเกง...เสื้อด้วย
อย่ายิงฉันนะ
เราหิวน่ะ...อดโซมาหลายวัน
เร็ว
เรามาหาอาหารประทังชีวิต
ถอดเร็ว!
ขอบคุณ ขอบคุณ
- ทีนี้ก็วิ่ง.. - ตกลง
- วิ่งไปอย่าหยุด - ขอบคุณ
ฉันชอบหิมะ
ฉันเกลียดหิมะ...ไม่ชอบหนาวๆ
- ไปเร็ว - จะรีบไปไหนล่ะ
ถ้ารูบี้รู้ว่าเราแอบค้างที่นี่ละก็ตายแน่
"ยอดรัก...คุณอยู่ที่ไหน "
"แม้ไร้คำตอบ...ฉันก็ยังเขียนถึงคุณ "
"อย่างที่เขียนตลอดมา... "
"ตัวคนเดียว... "
" ไม่เปลี่ยวอุรา "
" โลกทั้งใบเป็นของข้า... "
" จะกินได้มั้ย "
ทุกอย่างกินได้ถ้าย่างไฟนานๆ
เนื้อแช่แข็งมานานแค่ไหนก็ไม่รู้
- นายหิวมั้ย - หิว
รออีกนิด
สวัสดี เราคงไม่รบกวนนะ
ขอร่วมวงผิงไฟหน่อย
ชื่อทีค...ฉันรู้จักนายรึเปล่า
สโตบรอด ทวูส์
- นั่นเมียนายรึ - เขาเป็นผู้ชาย
แล้วเป็นเมียนายรึเปล่าล่ะ
เราเป็นนักดนตรีเร่ร่อน
เขาเล่นแบนโจ...ฉันสีไวโอลิน
หวานใจนายตุ้ยนุ้ยน่าฟัดดี
กำลังโรแมนติกข้างกองไฟใช่มั้ย
คู่รักหวานแหวว
สีให้ฟังหน่อยซิ
ได้
เฮ้ย...ตื่น
หวัดดีน้องหนู
จอร์เจียอยู่ไหน
" รัฐจอร์เจียอยู่ไหน "
- ผู้กองทีคขอเพลงเรา - ได้เลย
ได้ข่าวว่ามีทหารหนีมา
- หลบในถ้ำ - ฉันไม่รู้เรื่องด้วย
- นายไม่รู้จักถ้ำนั่น - ไม่รู้
- นายรู้นี่...ก็ถ้ำที่... - อ้อใช่...มีถ้ำ
ใกล้แบร์เพ็น เราไปเล่นดนตรีกับพวกนั้น
- ไม่นึกว่าพวกเขาหนีมา - ถ้ำไม่ได้อยู่ใกล้แบร์เพ็นซะหน่อย
เขาหลงประจำ เราอาศัยอยู่ในถ้ำนั่น
ฉันแทบแข็งตาย...เพิ่งได้เสื้อโค้ทนี่มา
รูบี้เย็บให้ ฉันชอบจัง
นี่เสื้อเก่าสาธุคุณ นี่หนังม้า
รูบี้บอกว่าจะสวดมนต์หรือร้องฮี้ๆก็ตามใจ
เขาไม่รู้ว่าพูดอะไรอยู่
สมองเท่าเมล็ดถั่ว
เสื้อโค้ทนี่เข้าท่า
"ฉันฝัน...ฝันว่าลูกฉันได้เกิดมา... "
"จะให้นัง่ตักแสนรักของบิดา... "
"แต่โอ้อนิจจา... " "แต่โอ้อนิจจา... "
"ลูกจ๋า...มรณา ไปแล้ว "
"เห็นทุ่งหญ้าคา...งอกมางดงาม... "
"ระร้อยรอยทางมืดมนเหลือใจ "
"แอ็ปเปิ้ลหวานจากต้นเปรี้ยว "
"นกเค้าแมวเอ๋ยนิ่งเฉยโดดเดี่ยว "
"เห็นแล้วใจเปลี่ยว นึกเสียวสันหลัง... "
- "เลือดใครไหลหลั่ง... " - "เลือดใครไหลหลั่ง... "
"เปื้อนปีกนกเค้าแมว "
"เลือดใครไหลหลั่ง... "
"เปื้อนปีกนกเค้าแมว "
เพลงนี้สะท้านหัวใจหนุ่มของฉัน
เราจะอยู่นี่ทั้งคืนมั้ย
ไปยืนตรงนั้น
รูบี้ไม่รู้ว่าให้ความช่วยเหลือจะเป็นภัย
นายไม่ต้องห่วงเรื่องลูกฉัน
เอด้าด้วย...นายรู้ว่าฉันหมายถึงอะไร
แกด้วย... ไปยืนตรงนั้น
จะถ่ายรูปเหรอ
ไม่ต้องยิ้ม
อะไรนะ
- หยุดยิ้มซะ - หน้าเขายิ้มตลอด
ไม่ใช่ตั้งใจยิ้มกวน
ฉันเคยบอกเขาว่า... โลกนี้ไม่มีอะไรควรค่าให้ยิ้มรับ
เอาหมวกปิดหน้าซะ
เอาหมวกปิดหน้า
- รูบี้! - มีเรื่องอะไร
มีเรื่องอะไร
- ทีคกับหน่วยคุ้มครอง - ทำไม
มันยิงพ่อเธอ
พวกมันยิงพ่อเธอกับแพงเกิ้ล
ฉันให้จอร์เจียนอนในโรงนา
เขาหมดแรง
ถ้าไม่ให้พักก็ตายกลางหิมะ
ให้เขารีดนมวัวได้ ฉันอยากได้คนช่วยพอดี
จากนี่ไป 5 ช.ม. จอร์เจียวาดแผนที่ให้แล้ว
ฉันพร้อมแล้ว
พวกโง่แอบเข้าไปนอนในโรงเลื่อย
สโตบรอด ทวูส์...เป็นต้องก่อเรื่องทุกที
ทิ้งรอยเท้าบนหิมะให้พวกนั้นตามถูก
เหมือนติดป้าย "เชิญยิง" น่ะแหละ
รูบี้
ฉันเสียใจด้วย
ตาเฒ่านี่งี่เง่าสุดๆ
ทางการบอกว่าสงครามคือเมฆร้าย พวกเขาละตัวการสร้างมัน
แล้วทำเป็นพูด "ตายละ ฝนตก! "
ถ้าจะเสียน้ำตาให้พ่อ ไหลจากตา ไม่ได้มาจากใจ
เอาละ
โอ้ พระเจ้า
เขาหายไปไหน
ทีคคงเอาศพไป...
แบบที่ทำกับลูกๆสแวงเกอร์
เอาไปประจานข่มขวัญคนอื่น
มันถอดเสื้อโค้ทเขา...
เอาไปทำไม
พ่อ!
ยังหายใจ
นี่รูบี้...
พ่ออย่าทิ้งฉันไปอีกนะ
- เราต้องพาเขากลับบ้าน - ไปไม่ถึงแน่ เขาคงตายก่อน
เพราะเสียเลือด นี่ไง
- นี่ไง - เจอแล้ว
แถวนี้มีบ้านเก่า
ของพวกเชอร์โรกี
มีที่หลบพัก มีน้ำ
ฉันเคยไปหลบที่นั่นเวลาพ่อไล่ตี
ฉันจะไปหาอาหารนะ
เอาลูกซองไปด้วย
ต้องยังงี้สิ
หันกลับไป
มาทางไหนไปซะ
กลับไป!
เอด้า
เอด้า มอนโร
หันหลัง...ไม่งั้นโดนยิงแน่
อินแมนเหรอ
คุณมากับฉันเถอะ
รูบี้...
นี่อินแมน
ดีจัง
ถือปืนไปล่า เผื่อฉันอีกคนได้มั้ย
เขาทำท่าจะล้มแน่ะ
ผมจะล้มจริงๆ
โดนยิงมารึเปล่า
ไม่ใช่เที่ยวนี้
เขาหลับไปแล้ว
ไม่แปลกใจ...หมดรูปมาแบบนี้
ฉันเห็นเขา...
ในบ่อน้ำบ้านแซลลี่...เห็นเงาตะคุ่มในหิมะ
- ก็นี่ไงล่ะ - ไม่เหมือนเดิม
แต่ภาพในบ่อ...เหมือนเขาล้มคว่ำ
- เธออาจจำผิด - ฉันจำได้แม่น
มีอีกา...กาดำ
ฝูงกาบินมาหาฉัน
ฉันเคยคิดว่า ฉันเห็นเขาล้มลง
แต่ฉันก็เห็นเขากลับมาหาฉัน
ฉันมีแผนการใหญ่สำหรับไร่เรา
ฉันรู้
ฉันรู้จ้ะ
ฉันวาดภาพไร่ในฝันไว้แล้ว
ไม่รู้สิ รูบี้
ตอนนี้หัวใจฉันเย็นเฉียบเฉยชา
จะละลายมันได้ยังไง
ใช้มีดเสร็จรึยัง
เราต้องแล่ไก่ทำอาหาร
เกือบแล้ว
โกนประสาอะไร น่าเกลียดพิลึก
เอามีดมานี่
ฉันไม่เชือดคอหรอกน่ะ
แต่ถึงมีรอยเชือดก็แยกไม่ออก
ยังรู้สึกเหมือนเดิมกับเธอรึเปล่า
อย่าขยับซี
เหมือนเดิม
ขอโทษ
ผมพยายามเงียบแล้ว
ได้รับจดหมายฉันบ้างมั้ย
ได้รับ 3 ฉบับ
ผมสอดไว้
ในหนังสือที่คุณให้
ของบาร์ตแทรม
ฉันเขียนไป 103 ฉบับเห็นจะได้
คุณเขียนถึงฉันรึเปล่า
ทุกครั้งที่มีโอกาส
ถ้าคุณไม่ได้อ่าน ผมจะย่อให้ฟัง
- ไม่ - ผมอธิษฐานให้คุณอยู่ดี
อธิษฐานให้คิดถึงผม
คุณช่วยเหนี่ยวรั้งไม่ให้ผมเสียสติไปก่อน
ฉันจะเหนี่ยวรั้งคุณได้ไง
เรามีเวลารู้จักกันเพียงน้อยนิด
น้อยนิดแต่ล้ำค่า
เหมือนถุงใส่เพชรเม็ดน้อยๆ
มันจะจริงหรือลวง...ไม่สำคัญ
ซอกคอคุณ...
นั่นมันจริง
รสสัมผัสตอนที่ผมดึงคุณมากอด
คุณกำลังไถนา
คุณยกถาดเดินมา...
คุณไม่ยอมเข้าบ้าน
ใช่ ผมไม่กล้าเข้าไป
ฉันเลยยกถาด
เพื่อจะออกไปหาคุณ
จูบนั้น...
ผมเฝ้าระลึกถึงมันทุกวันที่เดินกลับมา
ฉันเฝ้ารอทุกวัน...
ฝันถึงใบหน้าคุณ
ถ้าคุณเห็นข้างในตัวตนของผม...
จิตวิญญาณผม...
ผมกลัวคุณเห็นมัน
วิญญาณผมชำรุดไปแล้ว...
โดนเหยียบย่ำมา
ผมยังไม่พร้อมที่จะตาย
แต่ความดีในตัวผม...มันสูญหายไปแล้ว
จิตใจที่อ่อนโยน...ผมยิงมันตายไปแล้ว
ผมจะเขียนเล่าได้ไง ว่าผมทำอะไรมา
ผมเห็นอะไรมาบ้าง
ข้อแรก ปิดประตู...มันหนาว
ข้อสอง ปิดประตู...มันหนาวย่ะ
ฉันนอนเอานิ้วอุดหู
ไม่อยากฟัง... เรื่องถุงเพชร...
เรื่องใครยกถาด...
เพ้อเจ้อชะมัด
เวลาคนพลอดรักกัน
เชิญออดอ้อนกันให้สะใจ
ฉันจะไปนอนเฝ้าพ่อ
- งั้นราตรีสวัสดิ์นะ - ไม่
ได้โปรด
อย่าราตรีสวัสดิ์กับฉัน
สงครามทำให้หลายสิ่งหมดความขลัง
จะจัดพิธีวิวาห์ได้ไง
พ่อฉันคงยอมรับข้อนี้
เอด้าผมอยากแต่งงานกับคุณ
ถ้าคุณจะยอมรับผม
น่าจะมีศาสนาที่ให้เราเอ่ยวาจา...
ครั้งแล้วเป็นสามีภรรยากันเลย
ผมแต่งงานกับคุณ
แต่งกับคุณ...แต่งกับคุณ
ขำอะไร
ถ้าพูดว่า " เราหย่ากัน " 3 ครั้งก็คงจบ
ผมรอคุณได้
อินแมน
ฉันแต่งงานกับคุณ...
แต่งกับคุณ แต่งกับคุณ
ชุดฉันกระดุมเยอะ...
โทษค่ะ
หันหน้าไปทางอื่นก่อน
ไม่
ผมไม่หัน
ผมจะจูงม้าไปช้าๆ เขาคงทนไหว
- คุณ 2 คนล่วงหน้าไปก่อน - ไม่ เราจะไปพร้อมกัน
แบบนี้ดีกว่า
เราเป็นพวกหนีทหาร ส่วนคุณไม่มีปัญหา
เขาพูดถูก
ผมคงต้องขออนุญาตคุณ...รูบี้
ถ้าผมอยากอยู่ที่แบล็คโคฟ
งั้นตกลง
พ่ออยู่บนหลังม้านี่
อย่าหล่นล่ะ...ห้ามเอาม้าไปขายด้วย
เรายังต้องใช้มันทำไร่
ฉัน เธอ
พร้อมนะพ่อ
ฉันไม่อยากจากคุณไปเลย
คืนนี้เราก็พบกันอีก
เอาละ...ไป
หวังว่าหนุ่มจอร์เจียคงช่วยดูแลสัตว์เลี้ยงเรา
- รู้นะว่าเธอสนใจเขา - เปล่านี่
ฉันกลัวนมวัวมันจะคัด
- ก่อนที่เธอจะคิดไปเลยเถิด... - ฉันไม่ได้ว่าอะไร
แม่สาวร้อนรัก แม่สาวร้อนรัก
หยุดนะ
งานศพพ่อเธอยืดยาวมากเลย
สนุกบรรลัย
แบบไอริช
นี่เจ้าจอร์เจียเพื่อนเธอ...
เราไปค้นที่ไร่ เพราะได้ข่าวเธอช่วยพวกหนีทัพ
กล่อมอยู่นาน กว่าจะปริปากบอกว่าเธอมาที่นี่
เราขึ้นลงเขาลูกนี้มา
ขึ้น...ลง...
จะต้องใช้กรรม
สงครามยุติเมื่อไหร่แกจะต้องใช้กรรม
เธอเย็บเสื้อนี่ใช่มั้ย
การช่วยคนทรยศเป็นความผิด
ม้าครึ่งตัวสาธุคุณอีกครึ่งตัว
ใช้กรรมเรอะ
กรรมเวรอะไรของเธอ
ฉันไม่สน
บ้าชิบ ไอ้นี่ตายยากชะมัด
- ไม่ - รูบี้
อินแมน!
ผู้กองทีค!
ลงมาดีกว่า
ไม่ละ ไปทางนี้ดีแล้ว
งั้นฉันจะยิงม้าแก
แกขี่ม้าผู้กองทีค
- ใช่ - เขาตายแล้ว
คงงั้น...
ส่งปืนมาแล้วกลับบ้านไป
ฉันรบมาจนเบื่อแล้ว
ถ้าให้ปืน แกก็จะยิงฉัน
ฉันจะไม่ยิง และจะไม่ลงเขานี้
ไปตามหาแก
นี่ละที่เขาเรียกว่า กล้าๆกลัวๆ
จะบอกให้ว่า ฉันมีดีอะไร
แกมีดีอะไรล่ะ
ความมั่นใจของวัยหนุ่ม
อินแมน!
ไม่!
ผม...
กลับมาแล้ว
ฉันรักคุณ
สิ่งที่สูญเสียไป... ไมมี่ทางได้คืน
บาดแผลของแผ่นดิน...
เลือดหลั่งร้าวลึก...
สมานแผลใจ ไม่ได้
เราทำ ได้แค่สงบศึกกับอดีต
เก็บรับบทเรียนจากมัน
แม่ทำอะไรคะ
ลูกแกะตายเมื่อคืน...
ส่งตัวนั้นมาซิลูก
- อย่าฆ่ามันนะคะ - แม่ไม่ฆ่าหรอกจ้ะ
เราต้องช่วยมัน ไม่งั้นจะตายอีกตัว
เอาละ
เราจะลองเล่นอะไรนิดหน่อย
ฉันหยุดคิดถึงคุณได้เป็นบางวัน
เมื่องานในไร่เร่ง ด่วนกว่าเรื่องของหัวใจ
ฤดูนี้แต่ละปี...ทุกหนแห่งมีชีวิตชีวา
ฉันพบคุณในทุกสิ่งที่เห็น
ราวกับว่า คุณกำลังเดินกลับมาหาฉัน
ถ้าคุณเห็นเราในวันอีสเตอร์ปีนี้ ที่แบล็คโคฟ
คุณจะรู้ว่าการเดินทาง ทุกก้าวของคุณนั้นคุ้มค่า
"ข้ามุ่งตะกาย... "
"จุดหมายใกล้มา... "
"เพื่อนเอ๋ยอย่ารอช้า... "
"มาป่ายปีนภูร่วมสู้ด้วยกัน... "
เกรซ อินแมน...ยังไม่มีใครบอกว่ากินได้นะ
สำหรับมิตรแท้ อาหาร ครอบครัว...
และพรทั้งหลาย...เราขอขอบคุณพระเจ้า
- เอเมน - เอเมน
เอเมน
ที่รัก ไหนน้ำไซเดอร์ล่ะ
อ้อ
ต้องรีบไปเอา...คุณนายสั่งแล้ว
ฉันได้มองภาพในบ่อน้ำแซลลีอี่กครั้ง...
ครั้งนี้ไม่มีอะไรที่จะหลอนฉันได้
มีแต่ปุยเมฆ...
ก้อนเมฆ...กับดวงตะวัน
www.1080ip.com - 10/8/2013